SZKOĆA PODSTAWOWA NR 1
IM. FELIKSA NOWOWIEJSKIEGO
W BARCZEWE
WpĆaty na RadÄ RodzicĂłw Nr konta: 39 9343 1028 0000 0446 2000 0010
OpĆaty za obiady Nr konta: 54 9343 1028 2600 1616 2000 0010


GODZINY PRACY PEDAGOGA SZKOLNEGO
MGR H. PIÄTEK
W ROKU SZKOLNYM 2013/2014
PoniedziaĆek- 8.30-13.00
Wtorek- 8.30-13.30
Ćroda- 8.30-13.00
Czwartek- 8.30-12.00
PiÄ tek- 9.00-13.00
TU MOĆ»NA OTRZYMAÄ WSPARCIE I POMOC:
Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie
ul.Bema 5
10-516 Olsztyn
Tel.523 28 00
Specjalistyczny OĆrodek Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie
ul.BaĆtycka 37 a
10-144 Olsztyn
Tel.527 57 11
Stowarzyszenie Pomocy Dzieciomi RodzinieâArkaâ
ul.NiepodlegĆoĆci 85
10-046 Olsztyn
Tel.523 99 55
OĆrodek Konsultacyjno-Edukacyjny i Wsparcia Rodziny
ul.NiepodlegĆoĆci 53/55
10-044 Olsztyn
Tel.519 57 60
Miejski ZespĂłĆ Profilaktyki i UzaleĆŒnieĆ
ul.Wojska Polskiego 8
Olsztyn
Tel.535 77 78/535 77 79
DziaĆ Pomocy Rodzinie
Tel.535 77 78
Punkt Pomocy Dzieciom i MĆodzieĆŒy âPromykâ
Ul. NiepodlegĆoĆci 85
Tel.521 35 13
DziaĆ Terapii
ul.Pstrowskiego 36
tel.542 94 66
WojewĂłdzki ZespĂłĆ Lecznictwa Psychiatrycznego- Poradnia Rodzinna
ul.Wojska Polskiego 35
10-225 Olsztyn
Tel.532 7839
Rodzinny OĆrodek Diagnostyczno-Konsultacyjny
ul.Linki 2
10-535 Olsztyn
Tel.533 21 69
Anonimowy Przyjaciel- Telefon zaufania(24 h)
Tel.19288 lub 527 00 00
Policyjny Telefon Zaufania
Tel.522 33 99
Policyjna Izba Dziecka
ul.Borowa 9 a
tel.522 33 90
Niebieska Linia- telefon zaufania dla ofiar przemocy w rodzinie
801 120 002 lub 22 666 00 60
Telefon Zaufania dalaDzieci i NastolatkĂłw Zaniedbywanych, Wykorzystywanych Seksualnie, ktĂłrych rodzice pijÄ
Tel. 22 827 61 72
OĆrodek Interwencyjny dla Kobiet i ich Dzieci- Ofiar Przemocy w Rodzinie âCaritasâ
Ul.Grunwaldzka 45
Tel.533 01 66 w. 23
PaĆstwowy Fundusz Rehabilitacji OsĂłb NiepeĆnosprawnych
Ul.Kopernika 46 b
Tel.534 91 51
8 SPOSOBĂW UCZYNIENIA TWEGO DOMU BEZPIECZNYM
1.WprowadĆș reguĆy obowiÄ zujÄ ce w domu:
-ustal proste reguĆy odpowiednie do wieku Twojego dziecka,
-rozpocznij od ârzeczy, ktĂłre wolno i ktĂłrych nie wolno robiÄâ,
-przedyskutuj je z dzieckiem,
2.JeĆli stosujesz odizolowanie dziecka jako karÄ- to stosuj jÄ tylko na krĂłtko:
-jeĆli jakaĆ reguĆa zostanie przez dziecko zĆamana, ukarz je odsuwajÄ c na krĂłtko od zabawy i pozostawiajÄ c samo w spokoju,
3. PiÄÄ minut na wyciszenieâ
-gdy czujesz, ĆŒe w Tobie lub dziecku narasta napiÄcie albo gniew- poĆwiÄÄ piÄÄ minut na to aby siÄ uspokoiÄ i zadaÄ sobie pytanieâskÄ d siÄ bierze mĂłj gniew?â,
-zastanĂłw siÄ co jest prawdziwym problemem i znajdĆș dla niego odpowiednie rozwiÄ zanie,
4.Nigdy nie wybuchaj gniewemâ
-bicie dziecka nie pomaga, a czyni duĆŒo szkody,
-nigdy nie uderzaj dziecka w gniewie,
5.Krzyk niedozwolony. SĆowa teĆŒ raniÄ :
-nigdy nie krzycz na swoje dzieci w gniewie,
-nie âdoĆujâ dzieci. JeĆli ĆamiÄ reguĆy, powiedz im, co zĆego zrobiĆy i dlaczego to Ciebie gniewa.
-gniewaj siÄ na to, co zĆego zrobiĆy, a NIE na to kim sÄ ,
6.WyjdĆș:
-kiedy czujesz siÄ sfrustrowany, zĆy lub przytĆoczony daj ujĆcie swoim emocjom- z dala od dzieci,
-poproĆ kogoĆ z przyjaciĂłĆ lub zostaw dzieci pod opiekÄ osoby godnej zaufania,
-nie zostawaj sam z dzieÄmi gdy jesteĆ przygnÄbiony,
-wyjdĆș. Przespaceruj siÄ.
-sprĂłbuj znaleĆșÄ dla siebie pomoc,
7.ZwrĂłÄ siÄ o poradÄ:
Ludzie, ktĂłrzy krzywdzÄ swoje dzieci byli czÄsto krzywdzeni w dzieciĆstwie i nigdy nie przemyĆleli swoich problemĂłw z tym zwiÄ zanych. Czy kiedykolwiek byĆeĆ krzywdzony? JeĆli tak to:
-zwrĂłÄ siÄ do profesjonalnego doradcy. Im lepiej zrozumiesz siebie, tym lepiej bÄdziesz mĂłgĆ pomĂłc swojemu dziecku,
8.Nie pozwĂłl by Twoje dzieci byĆy krzywdzone przez obcych:
-sprawdĆș kaĆŒdÄ opiekunkÄ do dziecka. Spotkaj siÄ z niÄ zanim jÄ zatrudnisz. PozwĂłl takĆŒe swojemu dziecku spotkaÄ siÄ z niÄ . JeĆli dziecko czuje siÄ nieswojo, nie zatrudniaj tej osoby.
-ustal z niÄ co jej wolno, a czego nie.
JAK ZDOBYÄ ZAUFANIE SWOJEGO DZIECKA
1.SĆuchaj:
-pozwĂłl dziecku mĂłwiÄ,
-pytajâCo o tym myĆlisz?â
-pozwĂłl dziecku otwarcie wyraĆŒaÄ poglÄ dy, uczucia, emocje i niepokoje,
-sĆuchaj, nie rĂłb wykĆdĂłw,
-bÄ dĆș osiÄ galny,
-zachÄcaj dziecko do wyraĆŒania emocji w twĂłrczy sposĂłb, np. przez pisanie pamiÄtnika lub robienie rysunkĂłw,
2.BÄ dĆș konsekwentny:
-ustal jasny i zrozumiaĆy dla dziecka tryb postÄpowania. Jasne i konsekwentne reguĆy pomagajÄ czuÄ siÄ bezpiecznym i pomagajÄ mu zrozumieÄ co jest dobre, a co zĆe. BÄ dĆș konsekwentny!
3.NIE powinno znaczyÄ NIE:
-jeĆli mĂłwisz :nieâ do dziecka, upewnij siÄ, ĆŒe rozumie ono reguĆÄ ktĂłrÄ zĆamaĆo. PostÄpuj zgodnie z niÄ zdecydowanie i z opanowaniem.
-nie krzycz,
-Twoje dziecko chce wiedzieÄ, ĆŒe Twoje ânieâ oznacza naprawdÄânieâ,
4.Bez sekretĂłw:
-powiedz swojemu dziecku, ĆŒe nie jest dzobrze trzymaÄ w tajemnicy spraw, ktĂłre uwaĆŒajÄ za zĆe lub wstydliwe,
5.UĆŒywaj odpowiednich sĆĂłw:
-pomĂłĆŒ dzieciom swobodnie mĂłwiÄ o swoim ciele,
-naucz dzieci, ĆŒe seks jest czymĆ naturalnym, a nie nieprzyzwoitym,
JAK POMĂC DZIECKU W OSIÄGANIU SUKCESĂW W SZKOLE
Twoje dzieci uczÄszczajÄ ce do szkoĆy czÄsto spÄdzajÄ wiÄcej czasu z nauczycielami niĆŒ z TobÄ . WaĆŒne jest, aby relacje miÄdzy TobÄ , dzieÄmi i nauczycielami byĆy dobre. Dobre relacje pomogÄ dziecku lepiej funkcjonowaÄ w szkole, a takĆŒe zmniejszÄ napiÄcie w Twoim ĆŒyciu.
Oto kilka przykĆadĂłw na budowÄ dobrych relacji z nauczycielami:
- BÄ dĆș Ćwiadomy istniejÄ cych trudnoĆci. JeĆli dowiesz siÄ o problemie, jak najszybciej zareaguj. WysĆuchaj obu stron. Jedni rodzice uwaĆŒajÄ , ĆŒe racjÄ zawsze ma nauczyciel, inni, ĆŒe dziecko. BÄ dĆș obiektywny.
- Rozmawiaj z dzieckiem o tym, co wydarzyĆo siÄ w szkole.
- Sprawdzaj prace domowe dziecka. Dowiedz siÄ, czy nauczyciel regularnie zadaje prace domowe.
- Zapewnij dziecku ciche miejsce do pracy. Na przykĆad, po kolacji stĂłĆ w kuchni moĆŒe byÄ dobrym miejscem do nauki.
- WprowadĆș staĆy porzÄ dek dnia. Ustal czas na odrabianie lekcji i zabawÄ oraz godzinÄ chodzenia spaÄ.
- Kiedy dowiesz siÄ o zĆych wynikach dziecka w szkole usiÄ dĆș z dzieckiem i razem przejrzyjcie oceny.
- ZnajdĆș przynajmniej jednÄ dobrÄ rzecz w zaistniaĆej sytuacji, za ktĂłrÄ moĆŒesz pochwaliÄ dziecko: brak nieobecnoĆci czy spĂłĆșnieĆ.
- BÄ dĆș opanowany. PozwĂłl dziecku wypowiedzieÄ siÄ na temat jego zĆych ocen. Zapytaj jak moĆŒesz mu pomĂłc w poprawieniu ocen.
- Zapytaj dziecko, co moĆŒe zrobiÄ, ĆŒeby dostawaÄ lepsze oceny.
- Przygotuj plan poprawienia wynikĂłw w nauce z nauczycielem i ze swoim dzieckiem.
KILKA POMYSĆĂW JAK POWSTRZYMAÄ SIÄ OD ODREAGOWYWANIA SWOICH PROBLEMĂW NA DZIECIACH
JeĆli kiedykolwiek bÄdziesz chciaĆ odreagowaÄ kĆopoty dnia codziennego na swoim dziecku- powstrzymaj siÄ!
Poczujesz siÄ lepiej... Twoje dziecko takĆŒe.
WyprĂłbuj jeden z poniĆŒszych sposobĂłw:
- WeĆș gĆÄboki oddech...i jeszcze jeden. PamiÄtaj, to Ty jesteĆ dorosĆy.
- Zamknij oczy i wyobraĆș sobie, ĆŒe sĆyszysz to, co Twoje dziecko mogĆoby za chwilÄ usĆyszeÄ od Ciebie.
- Zatrzymaj siÄ i pomyĆl dlaczego jesteĆ zĆy: z powodu dziecka, czy teĆŒ dziecko jest po prostu Ćatwym obiektem, na ktĂłrym moĆŒesz odreagowaÄ swĂłj gniew.
- ZadzwoĆ do przyjaciela.
- JeĆli ktoĆ moĆŒe popilnowaÄ dziecka, wyjdĆș z domu i przespaceruj siÄ.
- WeĆș gorÄ cÄ kÄ piel lub obmyj twarz zimnÄ wodÄ .
- WĆÄ cz muzykÄ. Postaraj siÄ zrelaksowaÄ.
JAK POMĂC DZIECKU W ODRABIANIU LEKCJI
1.Do systematycznej pracy i odrabiania lekcji naleĆŒy dziecko wdraĆŒaÄ od samego poczÄ tku, od pierwszego dnia nauki.
2.Trzeba uzgodniÄ miejsce i porÄ odrabiania lekcji.
3.Wszyscy domownicy powinni siÄ do tej umowy dostosowaÄ.
4.Niedopuszczalne jest przerywanie dziecku pracy, dlatego ĆŒe ma np. zaĆatwiÄ jakieĆ zakupy.
5.WprowadĆș zwyczaj dokĆadnego zapisywania lekcji.
6.Kontroluj czy polecenie jest dokĆadnie wykonane.
7.Dzieci z problemami powinny lekcje odrabiaÄ âna zapasâ, tzn. w dniu kiedy zostaĆy zadane.
8.PracÄ naleĆŒy rozĆoĆŒyÄ rĂłwnomiernie, dwa razy powtĂłrzyÄ ten sam materiaĆ przy sĆabej pamiÄci parÄ razy, zrobiÄ dwie godziny przerwy i znĂłw utrwaliÄ.
9.Dzieciom maĆo zdolnym kaĆŒdy materiaĆ naleĆŒy dokĆadnie wytĆumaczyÄ, sprawdziÄ stopieĆ zrozumienia, poprawiÄ bĆÄdy, przypomnieÄ co zapomniaĆo.
10.JeĆŒeli nie znamy materiaĆu szkolnego i nie mamy cierpliwoĆci dla wĆasnego dziecka nie zbierjmy siÄ do pomocy, bo nic dobrego z takiej pomocy nie wyjdzie.
11.Nigdy i pod zadnym warunkiem nie wyrÄczaj dziecka w odrabianiu lekcji.
12.Rodzice nigdy nie powinni:
-uczyÄ na pamiÄÄ tekstĂłw z podrÄcznika,
-uczyÄ pisania nowych liter i wyrazĂłw nie wprowadzonych jeszcze przez nauczyciela,
-zmuszaÄ dziecko przepisywnia caĆych stron z podrÄcznika,
-polecaÄ dziecku, aby mechanicznie wyliczaĆo âsĆupkiâ,
-jeĆli dziecko ma trudnoĆci w nauce nie naleĆŒy krzyczeÄ, karaÄ fizycznie ani zadawaÄ âza karÄâ,
NaleĆŒy pamiÄtaÄ, ĆŒe dziecko nie powinno zabieraÄ siÄ do lekcji bezpoĆrednio po powrocie ze szkoĆy.
Nie naleĆŒy odrabiaÄ lekcji bezpoĆrednio po jedzeniu.
Uczniowie klas starszych nie powinni odrabiaÄ lekcji jednym ciÄ giem. Konieczne sÄ przerwy, w czasie ktĂłrych naleĆŒy odpoczÄ Ä lub wykonaÄ lekkie Äwiczenia fizyczne, pozwoliÄ odpoczÄ Ä oczom.
PRZYKAZANIA SZKOLNE DLA RODZICĂW
1.Nie wolno straszyÄ szkoĆÄ . Rodzice czÄsto wpajajÄ lÄk:âZobaczysz w szkole to dopiero bÄdzie. W ten sposĂłb zaszczepia siÄ dziecku wĆasne zĆe doĆwiadczenia.
2.NaleĆŒy wspieraÄ, ale nie wyrÄczaÄ dziecka w obowiÄ zkach szkolnych. Rodzice mogÄ wspieraÄ: pomagaÄ mu znaleĆŒÄ czas i miejsce na odrabianie lekcji, mogÄ zainteresowaÄ ksiÄ ĆŒkÄ , filmem, wystawÄ , ktĂłra przyda siÄ w szkole, wytĆumaczyÄ zadanie.
3.ZauwaĆŒaÄ zdolnoĆci dziecka i pomagaÄ mu je rozwijaÄ. Oczywiste jest, ĆŒe rodzice majÄ prawo do ambicji swoich dzieci. Ale nie do swoich niezrealizowanych. Przede wszystkim naleĆŒy zauwaĆŒaÄ uzdolnienia swoich dzieci i pomĂłc w ich rozwijaniu.
4.MÄ drze motywowaÄ- wielu rodzicĂłw uwaĆŒa, ĆŒe groĆșba pasa i awantury zmotywuje dziecko do nauki. Od kar lepsze sÄ nagrody w postaci pochwaĆy od rodzicĂłw, uznanie.
5.doceniaÄ osiÄ gmiÄcia dziecka- nie naleĆŒy pytaÄ dziecko po powrocie ze szkoĆy: âCo dostaĆeĆ?â, tylko: âCzego siÄ nauczyĆeĆ, dowiedziaĆeĆ?â. Najgorzej interesowaÄ siÄ dzieckiem tylko kiedy sprawia kĆopoty.
6. Nie zastÄpowaÄ szkoĆy- wspĂłĆpraca szkoĆy z rodzicami nie moĆŒe polegaÄ na tym, ĆŒe rodzic po przeczytaniu uwag swojego dziecka, zĆych ocenach reaguje krzykiem, karami. Rodzice nie sĆuchajÄ wyjaĆnieĆ , nie dopuszczajÄ go do gĆosu. NaleĆŒy wspĂłlnie rodzic-nauczyciel zastanowiÄ siÄ nad rozwiÄ zaniem problemu.